غلامرضا بروسان، ناگهان رفت

مرگ می آید 

تا قسمت کند دنیا را

شعرهایم تکثیر می شود

به من که می رسد

                       (اصلان قزللو)

 

آه

غربت با من همان کار را می‌کند

که موریانه با سقف

که ماه با کتان

که سکته قلبی با ناظم حکمت

گاهی به آخرین پیراهنم فکر می‌کنم

که مرگ در آن رخ می‌دهد

پیراهنم بی‌تو آه

سرم بی‌تو آه
دستم بی‌تو آه  (بروسان)

ساده زندگی كردم

اما مرگم مشكوك به نظر خواهد رسید

پیدایم می‌كنید

با ناخن‌هایم، با موهایم و استخوان دلم

كه گودالی تاریك را روشن كرده است. 

                                                         (بروسان)

غلامرضا بروسان شاعر جوان و توانای کشورمان درگذشت. 
جواد کلیدری از دوستان نزدیک وی با تایید این خبر گفت: غلامرضا بروسان صبح امروز همراه با همسر باردار و دختر ۶ ساله‌اش در جاده قوچان مشهد در یک تصادف رانندگی در گذشت. 
غلام‌رضا بروسان سال ۱۳۵۲ در مشهد به دنیا آمد و از ۱۸‌سالگی به شعر نوشتن رو آورد. تا کنون از این شاعر مجموعه‌های شعر «احتمال پرنده را گیج می‌کند» و «یک بسته سیگار در تبعید» منتشر شده است، وی جایزه شعر خبرنگاران، جایزه شعر نیما را بدست آورده بود. چاپ گزیده‌ای از شعر مشهدبه نام «به سوی رودخانهٔ استوک» و «عصارهٔ سوما»، گزیده‌ای از ریگ‌ ودا (قدیمی‌ترین کتاب مقدس موجود هندو‌ها)، «مرا ببخش خیابان بلندم» گزیدهٔ شعر شمس لنگرودی، و مجموعه گزیده شعر خراسان به اسم اسب‌ها روسری نمی‌بنددند از دیگر آثار وی است. 
پیکر غلامرضا بروسان فردا صبح دوشنبه در مشهد تشییع می‌شود. 

منبع:ایلنا

http://ilna.ir/newsText.aspx?id=224700