ایستگاه 
 در محاصره ی نیمکت هایی
 که به هم تکیه داده اند
 و پشتِ سرِ هم 
 حرف می زنند
 آدم های نیم تنه ای 
 که هیچکدام شان تو نیستی !


 در دست های بی تابی

جان می دهند

چشمان بی