خانه ي نقد

نگاهی به شعر کیوان اصلاح پذیر:

از شعر که برگشتم
یک نفس عمیق کشیدم
اما
سینه ام سوراخ سوراخ بود
دم به هدر رفت
یک جرعه آب نوشیدم
- یادم نبود سوراخ سوراخ م –
مضحک شدم
لقمه ؟
نه نه
مرسی !
دوباره به شعر برگشتم

چون از او گشتی
همه چیز از تو گشت.
چون ازاو ، گشتی
همه چیز از تو ،گشت ! (مولوی)
این واژه ی برگشتن ، همان طور که در کلام مولوی دیده می شود ، دست کم دو معنی دارد که بسیار ماهرانه در متن قرار گرفته . در متن کیوان گرامی هم همین مساله دیده می شود . در سطر اول "برگشتم " می تواند حامل دو مفهوم باشد . 1- رها کردن 2- فارغ شدن که به گمان من معنی دوم بهتر است ؛ چون با سطر بعد ارتباط بیش تری دارد : "یک نفس عمیق کشیدم " حاکی از رضایت . در حقیقت می شود این طور معنی کرد : بعد از سرودن شعر نفس راحتی کشیدم .
حاصل این شعر گفتن چیست ؟سوختن جان و فرسایش تن : "اما
سینه ام سوراخ سوراخ بود
دم به هدر رفت"
"دم " دو بار معنایی دارد : زمان و لحظه ، هوا (دم و بازدم) یک حالت ایهامی .
یک جرعه آب نوشیدم
- یادم نبود سوراخ سوراخ م –
مضحک شدم"
به گمانم این بخش شعر ، نمی تواند در با سینه ی سوراخ سوراخ مطابقت داشته باشد و باور پذیری اش دشوار است .همین طور ادامه اش :"لقمه ؟
نه نه
مرسی !"
اما پایانش خوب است . "دوباره به شعر برگشتم ."
در مورد دوبخش پیشین ، ، متن می توانست با "دم" ادامه یابد . به ویژه بخش پایانی خیلی منطق نثری دارد . یعنی زبان در خبر رسانی اش سیر می کند.بی دو بخش قبلی هم شعریت متن محفوظ است . :
از شعر که برگشتم
یک نفس عمیق کشیدم
اما
سینه ام سوراخ سوراخ بود
دم به هدر رفت

دوباره به شعر برگشتم .